Godin Nehalennia

Nehalennia´s Oogstviering, Colijnsplaat

Colijnsplaat, 14, 15 en 16 september 2018

Op 15 September 2018 vierden we voor de derde maal Nehalennia´s oogstfeest.
De Godin Nehalennia wordt heel vaak met een mandje appels afgebeeld en vaak ook met een hoorn des overvloeds; symbolen van een overvloedige oogst.
Op vrijdag 14 september was er al van alles te doen voordat Nehalennia´s oogstviering zou beginnen. We verzamelden ons rond 15 uur op het evenementen terrein in Colijnsplaat waar we konden kiezen uit drie workshops die rond 16 uur begonnen. Daarna kon je lekker pannenkoeken eten en kon je wederom uit drie workshops kiezen die rond 18:30 uur begonnen.
De eerste workshopronde kon je kiezen uit een workshop Zandschilderijtjes maken / Sepiaschelpen snijden gegeven door Yvon Lievense of een Oosterschelde modderworkshop gericht op het innerlijke kind door Irma Bolijn en een workshop creëren van heilige ruimte door Jade Dekker.

Ik had gekozen voor de workshop van Jade; het creëren van een heilige ruimte op het strand van Colijnsplaat, te zien op de foto hiernaast. Hier zou de volgende dag de openingsceremonie plaats vinden, de foto is van een dag later toen we naar het strandje liepen om de openingsceremonie te beginnen. Met deze workshop bereide we deze openingsceremonie voor door op de betreffende plaats een heilige ruimte te creëren. Eerst deden we een meditatie om rustig te worden en onszelf te reinigen van de hectiek van de dag. Nadat we onszelf enigszins energetisch gereinigd hadden stelden we ons open voor de energie, de sfeer van de ruimte om ons heen. Hoewel er bijna niemand op het strandje was voelden we toch een vrij drukke energie hangen, mogelijk van spelende kinderen of iets vergelijkbaars.
Om de ruimte te reinigen maakten we tegen de klok in verschillende spiralen in het strandzand waarbij we visualiseerden dat dit een soort van kolken waren waardoor de energie afgevoerd kon worden. Vervolgens gingen we het strandje rond om de drukke energie naar de kolken te geleiden, waarna we de kolken met de klok mee weer afsloten en wegwiste van het zand. Nu het strandje gereinigd was konden we dan een heilige plek gaan creëren. Dit deden we door positieve energie op te roepen vanuit ons hart en dit te manifesteren naar buiten met woorden en klanken.
Al met al waren we hier totaal toch ruim een uur mee bezig geweest, het was heerlijk om te doen en we konden het verschil voor en na goed voelen.

Na de pannenkoeken volgde de tweede workshop ronde, ook nu kon je weer uit drie workshops kiezen: een Zuiver & Zegen Zoutceremonie door Lianne Sala, een workshop wrap maken van ingrediënten langs de Oosterschelde door Conny Schoenmaker en nogmaals een workshop zandschilderijtjes maken / Sepiaschelpen snijden gegeven door Yvon Lievense. Deze rond koos ik voor de Zuiver & Zegen Zoutceremonie door Lianne Sala.

We verzamelend ons in een tent en vormden een kring rond een klein altaartje waarop een beeldje van de Godin Nehalennia, een schaal zeezout en een schaal met zout water. De schaal met Keltisch zeezout ging de kring rond waaruit we allemaal een handje zout namen. Zout neemt verontreiniging op, neemt zaken op die je belemmeren, hinderen, waar je vanaf wilt.
Met het zeezout in de handen werden we begeleid in een meditatie. Hierin stelde we ons voor aan de kust te staan, uitkijkende over en luisterende naar de golven van de zee. We liepen over het strand richting het water totdat we aan de rand van het water stonden, op de grens tussen land en zee. We keken in het zeewater naar onze spiegeling in het water. We stelden ons voor dat onze belemmeringen, dat waar we vanaf wilden, vloeibaar werd en opgenomen werd door het zout, alles wat we kwijt wilden begon langzaam ons lichaam uit te stromen en werd opgenomen door het zout in onze handen. Na deze meditatie gingen de priesteres Lianne de aanwezigen langs met een schaal zout water, je kon het zout dat je in je handen had in het water doen om zodoende je belemmeringen en dingen waar je van af wou los te laten. Priesteres Lianne waste vervolgens je handen met het water zodat je al het zout kwijt was, alles weggespoeld was. Hiermee ben je natuurlijk niet in één keer van alles af, maar continueer of zet je het proces in gang door er op deze manier bewust mee om te gaan. Zout is echter niet alleen iets waarmee je kan reinigen, het brengt ook smaak in het leven.
De schaal met Keltisch zeezout ging nogmaals de kring rond zodat we er allen een korreltje zout uit konden pakken, die we vervolgens in onze mond stopten. We hebben zout nodig in ons leven, we hebben het nodig in onze voeding.
Na deze mooie zoutceremonie trokken we allen een kaart uit Nehalennia´s orakeldeck en hielp Priesteres Lianne ons met het duiden van de schitterende kaarten, waarmee deze ceremonie afgesloten werd.

Ik had deze twee workshops bewust gekozen als voorbereiding op mijn deelname aan de openings­ceremonie van Nehalennia´s oogstfeest de volgende dag...

Openingsceremonie

Zaterdag 15 september 2018 begon rond 15:30 uur de openingsceremonie van Nehalennia´s oogst­feest. Allen die de priester/essen opleiding van Nehalennia volgden waren uitgenodigd om deel te nemen aan de openingsceremonie, zodat ik ook dit jaar weer de eer had hieraan deel te nemen.
Met de openingsceremonie stond er een rieten Nehalennia beeld op het strand versierd met o.a. appels en granen om Haar heen. Voor Nehalennia stond een grote waterschaal, overvloedig gevuld met water en enkele appeltjes en schuin achter Nehalennia twee vuurschalen aan weerszijden. Nadat zo'n zestig mensen zich op het strandje van Colijnsplaat verzameld hadden, kwamen van twee kanten twee waterdraagsters en twee vuurdraagsters vanaf het dijkje het strand op lopen.
De twee waterschalen werden aan weerszijden schuin voor het rieten beeld van Nehalennia neergezet waarna de twee vuurschalen door de vuurdraagsters ontstoken werden. Ik en Annemiek ver­te­gen­woor­dig­den het element lucht en nadat we de windrichtingen aangeroepen hadden vormden we met de water- en vuurdraagsters een cirkel voor een moment stilte. We vormden toen een halve cirkel naar de aanwezigen toe, priesteres Jade heette iedereen welkom en nodigde alle aanwezigen uit elkaar een hand te geven, zodat we een grote cirkel vormden. Priesteres Lianne deed vervolgens een mooi openings­gebed.
Hierna gingen beidde priesteressen ieder naar de door hun meegebrachte waterschaal, waaruit eerst de een en daarna de ander met een vaasje een schep water nam. Om de beurt liepen ze naar de grote waterschaal die voor het rieten beeld van Nehalennia stond en spraken uit waar ze dankbaar voor waren, terwijl ze het vaasje met water in de grote schaal voor Nehalennia leegden. Vervolgens werd het vaasje aan de volgende in de kring doorgegeven zodat alle aanwezigen konden deelnemen aan dit dank­baar­heids­ritueel. Na dit dankbaarheidsritueel zongen we met z'n allen een chant: Het met dankbaarheid geladen water uit de grote schaal voor het rieten Nehalennia beeld werd vervolgens door de priesteressen Lianne en Jade opgepakt en richting de zee gedragen.
Met de woorden: "Overvloed, stroom terug naar de Bron" leegden ze de waterschaal op het strandje van Colijnsplaat zodat het terug de zee in kon stromen.
Vanaf het dijkje kwam vuurhoedster Larissa het strand op, ze ontstak haar fakkel aan het vuur en riep: "Nehalennia, volg het Vuur naar binnen!"
Hierop volgden we vuurhoedster Larissa; het rieten Nehalennia beeld werd in een processie naar het evenementen terrein gevoerd. Nadat Larissa en de vuurdraagsters het oogstfeestvuur ontstoken hadden, werd het rieten Nehalennia beeld op het evenement terrein bij het vuur geplaatst evenals de waterschalen. Twee priesteressen met broodmanden bewogen de broodmanden over het vuur met de woorden; "We halen het vuur naar binnen". Vervolgens gingen ze met de broodmanden de kring rond en kon iedereen uit de manden van overvloed een koek pakken. Toen iedereen een koek had volgde er een uitleg over welke workshops er te doen waren door de workshop gevers zelf...

Workshops

Zaterdag 15 september 2018 waren er ook weer twee workshop rondes; van 16:00 t/m 17:30 en van 18:30 t/m 20:00 uur, onderbroken door een heerlijke gezamenlijke potluck maaltijd van 17:30 t/m 18:30 uur. Er was een ruime keuze uit zo'n acht verschillende workshops, welke ik hier niet allemaal ga omschrijven. Je vind in de kolom rechts banners van de verschillende workshops.
De eerste ronde koos ik een workshop van Ilze Abramsen "Atlantis ontdekken". Er stonden verschillende pagodetenten waarin workshops gegeven werden, we volgden Ilze naar haar workshoptent. We hadden ruimte genoeg om in een kring te gaan zitten waarna Ilze ons vertelde over hoe ze informatie zocht over Atlantis via trancereizen, om zo vanuit ons diepe onbewuste informatie naar boven te halen. Er ging een kaartendeck rond waaruit we allemaal een inspiratiekaart konden trekken. Het waren schitterende kaarten, ik trok een kaart waarop "Geluk" stond. Mooie kaart, ik heb het gevoel dat ik altijd geluk heb. Deze kaart konden we meenemen in de trancereis. We werden tijdens deze trancereis muzikaal begeleid met o.a. een rainstick, klankschaal en belletjes, een heel fijne ervaring. Na het deel waarin we in een prettige ontspannen toestand kwamen, kregen we op een gegeven moment een symbool te zien. Dit symbool was voor iedereen anders. Ik zag een cirkel met een gelijkbenig kruis erin: het zonnerad, dat ik langzaam zag veranderen in een staf met een drietand: de staf van Neptunes. Vervolgens kwam je na een tijdje iemand tegen, ik kwam één van mijn voorouder gidsen tegen, aan wie we dit symbool lieten zien. Mijn gids glimlachte toen ze me met de Neptunesstaf aan zag komen lopen. De afsluiting van de trancereis ging wat snel. Ik vondt het een heel prettige trancereis, doch ik begreep niet wat dit nu met Atlantis te maken had, dit kwam nergens gedurende de trancereis meer aan de orde. Na de trancereis kregen we een pen en papier waarop we het symbool dat we hadden gezien konden tekenen. Ik had het gevoel dat deze trancereis toch een beetje een gemiste kans was. Heel jammer.

De tweede workshop ronde na de potluck maaltijd koos ik het "Svaha Ritueel" door de priesteressen Immia Schellevis en Nicola Romme. Priesteres Immia vertelde ons dat een Svaha ritueel normaal gesproken zo'n drie uur in beslag kan nemen, vandaag deden we dus een wat ingekorte versie van zo´n anderhalf uur. We zaten rond een vuurschaal waarin de houtblokken in een vierkant gestapeld werden, ieder hoek wees een windrichting aan. Je kon wanneer dat goed voelde ieder moment tijdens het ritueel een bloempje pakken en die op één van de vier windrichtinghoeken offeren, danwel in het vuur zelf offeren. Priesteres Immia vertelde ons een oud verhaal over een visser die een groepje naakte vrouwen op het strand zag dansen. Hij vondt daar tevens een zee­hond­huid en begreep dat deze mooie vrouwen selkies waren. Hij nam een zeehondhuid mee, en toen de vrouwen hun huid weer aan wilden trekken om naar de zee terug te keren, bleef één vrouw achter. De visser stelde haar voor met hem te trouwen en na zeven jaar zou ze haar huid weer terug krijgen. De vrouw wou echter alleen maar terug naar de zee en moest met grote tegen­zin instemmen met het voorstel van de man. Ze hadden het redelijk goed en kregen na enige tijd een zoon. Na verloop van jaren ging het langzaam steeds slechter met de vrouw en na zeven jaar was ze er slecht aan toe, ze moest echt nodig haar huid hebben en terug naar de zee. De man weigerde echter haar huid terug te geven, maar haar zoon had het gesprek gehoord en zocht en vond de zeehondhuid, die hij aan zijn moeder teruggaf. Moeder trok de huid onmiddelijk aan en keerde met haar zoon terug naar de zee, ze zorgde met een zuurstofbel dat haar zoon kon ademen. Na verloop van tijd bracht ze haar zoon echter weer terug naar haar man. Sindsdien zagen ze regelmatig een zeehond zwemmen die iedere dag voor hen enkele vissen achterliet. Heel mooi was dat verschillende mensen eerder deze dag een zeehond hadden zien zwemmen hier vlak voor de kust.
Na dit mooie verhaal, waarvan ik de link met het Svaha ritueel niet zo begreep, begonnen we met het Svaha-vuur ritueel. Hierbij zongen we afwisselend een mantra en deden we afwisselend een offerritueel, waarbij we benoemden wat we kwijt wilden of dankbaar voor waren, gevolgd door een Svaha, waarbij we bloemenzaad uit de ene hand pakte en met een vloeiende beweging langs ons hart in het vuur offerde. Dit maakte bij verschillende mensen de nodige emoties los. Het was een heel mooi ritueel, heel fijn dat ik dit heb mogen meemaken. Nadat het Svaha ritueel afgesloten was, pakten de priesteressen Immia en Nicola de vuurschaal op en ontstaken ze met het Svaha vuur het vreugdevuur op het strand, dat tot 's avonds laat zou blijven branden.

Processie

Na de workshops verzamelden we ons rond het vuur op het evenementen terrein. Irma vertelde ons dat de Godin Nehalennia vrijwel altijd afgebeeld wordt met een hond. De hond staat voor trouw en voor een connectie met de andere wereld. Irma vertelde ons een heel persoonlijk verhaal over hoe ze een hospice aan het regelen waren voor haar stervende vader, toen haar hond met de oren plat, haren overeind naar hen toe kwam en hen opzocht. Ze waren verstandelijk bezig geweest met van alles regelen en op dat moment besefte ze dat haar vader overleden was. Dit emotionele verhaal illustreerde de connectie van o.a. honden met de andere wereld.
Irma vertelde dat we het rieten Nehalennia beeld in processie geleid door een hond naar de tempel van Nehalennia zouden be­ge­lei­den. Iedereen kon de fakkels en lantaarns aan het vuur op het evenementen terrein aansteken en zich zo gereed maken voor de processie. Irma en de hond werden in de processie gevolgd door de vuurdragers, het rieten beeld van de Godin Nehalennia, alle aanwezigen en de achterhoede van de processie werd gevormd door de waterdragers Lianne en Jade.
De processie ging over het dijkje richting de tempel van Nehalennia, waarbij er lustig getrommeld werd. Bij Nehalennia's tempel aangekomen werd het rieten beeld van Nehalennia bij de deur­open­ing van de tempel gezet. Iedereen verzamelde zich aan weerszijden van het pad naar het tempeltje zodat de priesteressen Lianne en Jade met de waterschalen de grote schaal bij de ingang van de tempel konden vullen met water totdat deze overliep. De herfst is in aantocht, het is tijd om naar binnen te keren. We werden allen uitgenodigd de fakkels te doven in het water. Nadat alle vuren gedoofd waren droegen we het rieten beeld van Nehalennia de tempel binnen. Hier hielden we even een moment stilte en zongen we nogmaals het lied: Nu werd iedereen uitgenodigd om één voor één de tempel te betreden om daar in een moment voor zichzelf een offer te brengen aan de Godin Nehalennia. Nadat iedereen geweest was liet ik het snorrebot nog eens draaien en vertelden Lianne en Jade dat hiermee het rituele gedeelte ten einde was gekomen. Er was nog een feestje en een vreugdevuur op het strandje van Colijnsplaat...
Het was een schitterende dag met heerlijk weer en fijne mensen!
Weer een heel geslaagd oogstfeest!!!

Zondag 16 September 2018

Deze laatste dag rond de Godin Nehalennia was een stuk rustiger, de meeste mensen waren al weer naar huis. Er waren 's morgens drie workshops: de Zuiver & Zegen Zoutceremonie van Lianne Sàla, een stilte wandeling van Jade en een workshop van Irma met de Akita honden. Ik heb geen hond meer en de Zoutceremonie had ik vrijdag gedaan dus ik koos de stilte wandeling van Jade. Hierbij liepen we langzaam en in stilte een wandeling langs het strandje over de dijk richting een nabij gelegen camping en dan onderlangs de dijk weer terug naar de tempel van Nehalennia.
Na een stilte moment in de tempel, liepen we weer langzaam en in stilte terug naar het strandje van Colijnsplaat. Ook vandaag was het weer heerlijk zonnig en warm weer. Wanneer je zo in stilte loopt zie je veel meer van je omgeving en merk je meer op. Het was heerlijk en meditatief om dit te doen en een mooie afsluiting van Nehalennia's oogstfeest. Die middag was er alleen nog een workshop voor mensen met Akita honden, dus hiermee kwam er voor mij dan een einde aan een heerlijk lang weekend in Colijnsplaat!

Nick en Bela Siol heel erg bedankt dat ik jullie foto's hier mocht gebruiken! (= alle foto's op deze pagina waar geen namen bij staan).   Ook Lianne, Murel, Heike en Christine heel erg bedankt voor de mooie foto's! (De namen staan bij de foto's).